در کمپرسورهای اسکروی هوای خشک، گاز به تنهایی و بدون روغن وارد محفظه کمپرسور شده و به هیچ عنوان آغشته به روغن نخواهد شد. چرخ‌دنده‌های تنظیم کننده (Timing Gear) که عمل همزمانی حرکت (Synchronization)، عدم سایش و برخورد روتورها با یکدیگر و انتقال دور از روتور محرک (نرینه) به روتور متحرک (مادینه) را باعث می شود.

به دلیل عدم نشت روغن به محفظه فشار، یاتاقان‌ها و سیستم آب‌بندی در خارج از محفظه‌ی فشار طراحی و نصب شده اند. کمپرسورهای اسکروی بدون روغن حداکثر در ظرفیت ۱/۵ مترمکعب در دقیقه ساخته می شوند.

معایب کمپرسورهای هوای خشک:

در کمپرسورهای فوق به دلیل فقدان روغن و عدم خنک کاری دمای سیال قابل تراکم در حین عملیات فشار بالا رفته و بالطبع با توجه به نوع گاز نسبت فشار تقریبا حدود ۳:۱ خواهد شد که این افزایش دمای گاز، احتمال پیچیدگی پوسته و همچنین تماس روتورها با یکدیگر و پوسته را می تواند در پی داشته باشد. لذا مقادیر لقی بین قطعات بایستی به نحو متناسب پیش بینی شود. این کمپرسورها معمولا توانایی تولید فشار بالا را نداشته و برای تامین فشار زیاد (بالاتر از ۱۰ بار و ۶۰ مترمکعب) از نوع چندمرحله ای آن استفاده می شود. از دیگر معایب این تجهیزات راندمان کمتر آنها نسبت به نوع روغنی بوده و به آب‌بندی مناسبی به منظور جلوگیری از نشتی در آنها مورد نیاز است. هزینه‌ی تهیه‌ی یک کمپرسور بدون روغن (به دلیل عملکرد در سرعت بالا) تقریبا دو برابر هم اندازه‌ی خود از نوع روغنی خواهد بود ولی نیازی به جداکننده‌ی روغن از گاز پروسس ندارند. ورودی سیال باید به گونه‌ای در نظر گرفته شود که احتمال وارد شدن ذرات و گرد و خاک به داخل دستگاه به حداقل برسد. بنابراین وجود یک سیستم ذرات‌گیری از سیال ورودی بسیار الزامی می باشد. از محدودیت‌ این کمپرسورها، فشار خروجی کمتر نسبت به Oil-injected (روغن پاششی)‌ها می باشد.

مزایا

به خاطر عدم وجود روغن در سیال خروجی، این دستگاه‌ها جذابیت بیشتری برای صنایع دارد و می توان با استفاده از پکیج‌های چندمرحله‌ای (Multi-stage) تولید فشار را در این نوع کمپرسورها افزایش داد.

کمپرسور نوع خشک به همراه چرخ‌دنده‌های انتقال قدرت