چطور کمپرسور اسکروی خود را نابود کنیم؟ راهنمایی برای کسانی که حوصلهی نگهداری ندارند ولی عاشق هزینههای پنهانند.
کمپرسور اسکرو موجود عجیبی است. برخلاف انسانهای مریض که ناله میکنند یا موتور ماشین که غر میزند، کمپرسور اسکرو خیلی مودب است، تا لحظهی آخر کار میکند و وقتی میمیرد که دیگر خیلی دیر شده است. اگر واقعا قصد نابودیش را دارید، باید از همین ویژگی اخلاقی او استفاده کنید: بی زبانی و ساکت بودن.
مثل هر داستان خوب قطع رابطهای، این یکی هم با بهترین روش تخریب شروع میشود: بی تفاوتی. هیچ چیزی مثل یک بی تفاوتی آرام، عمیق و مداوم کمپرسور اسکرو را از درون نمی پوساند. دفترچهی راهنما؟ بگذارش داخل کشو. برنامهی سرویس؟ این اطوارهای بورژوازی به ما نیامده است. کمپرسور خوب کمپرسوری است که تا وقتی کار میکند کاری به کارش نداشته باشیم. مثل یک تیم فوتبال که تا وقتی گل میزند مربی دستی به ترکیب نمیزند. این جملات بذر نابودیست.
به سراغ روغن کمپرسور خواهیم رفت. روغن برای کمپرسور اسکرو، و البته تمام ماشین آلات، خونی در رگهای آن است. پس اگر قصد داری بدون سر و صدا نابودش کنی، اول با روغن بازی کن. نه آنقدر واضح آلوده کن که اطرافیان متوجه شوند و نه آنقدر سطح آن را کم کن که صدای هشدارهای سیستم بلند شود؛ فقط کمی دیر عوضش کن، و بعد کمی دیرتر. بعد بگذار رنگش شبیه قهوهای سوخته شود، روغن اکسیدشده پر از ذرات فلزی ریز است و ذره ذره روتورها را، مثل اسیدی مودب، خواهد خورد. هیچ انفجاری در کار نیست و شواهد فقط حاکی از کاهش راندمان و افزایش حرارت است. و البته یک روز صبح دستگاه دیگر روشن نخواهد شد.
دما دوست توست و دشمن کمپرسور اسکرو گرماست. پس بهترین جا برای پیادهسازی نقشهی ما، اتاقی است که تهویهی درست و درمانی نداشته باشد. فن خراب را «بعدا درست میکنیم» و فیلتر هوای گرفته را «فعلا هوا رد میشه». هرچه دما بالاتر، مرگ روغن سریعتر، فواصل و کلیرانس به هم ریختهتر، زندگی یاتاقانها کوتاهتر اما پرهیجانتر. از تماشا لذت ببر…
اگر اعتماد به نفس کافی داری که کمپرسور اسکرو را با عملیاتی حرفهای خراب کنی، با رطوبت بازی کن. آب، آب عزیز و دوست قدیمی ما، دشمن خونی کمپرسور است، اصلا با هم پدرکشتگی دارند. زنگزدگیهای داخلی نتیجهی هوای مرطوبی است که از درایر سرویس نشده گذر کرده است. آب که وارد سیستم شود با روغن قاطی شده و امولسیون درست میکند. اندکی بعد صدای کار در خواهد آمد، البته این صدا را فقط تعمیرکاران میشنوند و فاکتوری نجومی اعلام خواهند کرد.
بازی با فشار سرگرمکننده است. کمی فشار را دستکاری کن و از تنظیمات حوصلهسربر کارخانه به دور باش. بهتر است دستگاه روی مرز حداکثر کار کند، به شکلی پیوسته. گاهی کمپرسور التماس استراحت خواهد کرد و اینجا زمانی است که باید ازش بیشتر کار بکشیم. کارکرد پیوسته در فشار بالا فلز را خسته میکند. کمپرسور اسکرو کمپرسور پیستونی نیست که از کار کردن شانه خالی کند، نه، پیوسته کار میکند. ولی خستگی فلز به عمر کوتاهتر و نابودی دستگاه میانجامد.
اگر باکلاس هستید با الکتریستهی دستگاه بازی کنید. بی نظمی الکتریکی و برق ناپایدار، بدون حفاظت و بررسی فاز و بدون توجه به افت ولتاژ از جمله روشهای هوشمندانه است که تقریبا هیچوقت رد پایی به جا نمیگذارد. مگر شرکت برق برای خرابی لوازم خانگی ما در اثر نوسانات برق مسئولیت قبول میکند که ما برای خرابی کمپرسور مقصر باشیم؟ عایق سیمپیچهای الکتروموتور کمپرسور به مرور خواهد سوخت و روزی بوی خوش آن بلند میشود… عجیبه، دیروز که خوب بود.
امضای هنری قاتلی حرفهای در آخر کار خواهد آمد: استارت و استاپهای بی مورد و الکی. روشن کن، خاموش کن، دوباره روشن کن… آخه چیز داری.
کمپرسورها سیکل کاری مشخصی دارند و کمپرسور اسکرو عاشق ثبات است. اگر قصد نابودی کمپرسور اسکرو را داری ثبات را از او بگیر. هر استارت اضافی یعنی فشار مکانیکی، شوک الکتریکی و نزدیکی به مقصد.
البته خب برخی از قاتلها مثل شما حرفهای نیستند، اگر شما هم حوصلهی صبر نداشته و دنبال تخریبی دراماتیک هستید همواره راهحلهای کلاسیک داریم: بستن مسیر ورودی هوای کمپرسور، انداختن جسم خارجی در سیستم یا پرتاب دینامیت و فرار. اینها تابلو هستند.
هنر آن است که کمپرسور خود مقصر جلوه کند. هنر این است که وقتی کمپرسور اسکرو از کار افتاد همه بگویند: عمرش تمام شده بود. نه اینکه معلوم باشد سالها بدرفتاری چنین عاقبتی به ارمغان آورده است. خرابش کن، بعد بگو عجیبه ما که کاریش نکردیم.
کمپرسور اسکرو حقیقتا چون کارمندی وفادار اضافهکاری میکند، شکایتی هم ندارد و آخر سر با سکتهای ناگهانی خداحافظی میکند. به سروصداهای جدید و تغییرات دمایی گوش نده و آلارمهای سیستم کنترلی را به چشم پیشنهاد و نه هشدار نگاه کن. برای تخریب کمپرسور اسکرو لازم نیست شرور و بدطینت باشید. کافیست بیحوصله و عجول باشید.
